شعر نو
دختري كنار ساحل
با لباسي بلند و نازك
به رنگ آبي
باد لباس دختر را مواج مي كند
همچنانكه دريا را
دختر محو تماشاي دريا
ومن محو تماشاي دختري كنار ساحل
راهم را كج مي كنم
وبا فاصله از او مي گذرم
نمي خواهم بر هم زنم
خلوت زيباي دختري كنار ساحل را
اي باد گريز پاي وحشي
روح سركش تو
بر درها مي كوبد
و در دل شب همهمه تو
براي من داستانها دارد
از نياكانم
و رنجها و آرزوهايشان
آنان كه تبديل به خاك شده اند
و ذراتشان با تو در حركت است
روزي خاك من نيز
با تو به حركت در خواهد آمد
و داستانم را براي ديگران خواهي گفت
اي باد گريز پاي وحشي
بسي خسته ام
از زيستن
با قلبي تيره
آه
اي عشق آسماني
بر من فرود آي
چون صاعقه اي
وسوسه هاي اهريمني را خاكستر كن
آنگاه چون باران رحمت
بر روح من ببار
سيرابش كن
وفرصتي ديگر براي زيستن
آنگونه كه بايد
مردي ساده
از روشناييهاي شهر
و لابلاي چرخدنده هاي عصر جديد
تو در قلب مني
تو در وجود مني
عشق مرا به يك ميليونر نفروش
الماسها عشقي نمي آفرينند
اي دوستان سلام
زمان موعود نزديك است
بزودي از ميان شما خواهم رفت
و معني بودن من در نبودن خواهد بود
جسم من در دنياي بزرگ ذره ها
تبديل به خاك تازه
و روح من چون قطره اي
به اقيانوس خواهد پيوست
يادم خواهد افتاد كه روزي
من نيز در حلقه شما
در جستجوي شادكامي
به هر طرف مي رفتم
و معني بودن را جستجو مي كردم
غافل از اينكه مرگ
بودن مرا معني خواهد كرد
اي دوستان
سلام
سلام
خدا حافظ
هراسان نباشيد از نبودن
شايد شادكامي واقعي
در همين نبودن است
و بودن واقعي
در رفتن
