كمي تا اندكي شاعرانه

چشمان خود را باز كنيد

ما مي دويم

از پي روزي

و روز مرگي از يادمان مي برد

كه شايد در همين نزديكي

و پشت ديوار همسايه

كسي محتاج يك لبخند است

يك همدردي ساده

و ما آن را از او دريغ مي كنيم

و مي گذاريم

او بميرد

در تنهايي

چشمان خود را باز كنيد

و مهربانتر بر همنوع خويش بنگريد