ماه
از قاب پنجره به تما شا نشسته ام
طلوع ماه شب چهارده را
از پشت كوه
زيبا و آرام
ماه بالا مي آيد
و من در شگفتم
در اين دنياي زيبا
اين همه غم در دل من چه مي كند
+ نوشته شده در جمعه بیست و هشتم تیر 1387ساعت 0:10 توسط امید
|
| تبليغات | X |
